بوده و از عمل ديوان اعتزال جسته مشغول تحصيل گرديد و در كربلا با اولاد ارشدش ميرزا لطف‌على تلمذ نمود تا بدرجهء اجتهاد رسيده و به تبريز بازگشت و در عصر خود روحانى بزرگتر از وى در تبريز نبود . ميرزا لطف‌على كه از پدر خود و سيد على صاحب رياض اخذ علم نموده و به تبريز آمد از جانب پدرش امامت جمعه به او تفويض گرديد . وى فقيه بىنظير و اديب بصير بود و به زبان عربى شعر مىسرود و در مسجد منسوب به خود درس مىگفت . بسال 1262 ق در وباى عام در تبريز وفات يافت ( ريحانة الادب ، ج 1 ص 204 ) ساير مآخذ : رجال آذربايجان در عصر مشروطيت ، ص 32 ، كتاب علماى معاصرين ، ص 333 ، تاريخ جغرافيائى تبريز ، ص 53 ، شهداء الفضيلة ، ص 382 ، الذريعة ، ج 7 ، ص 180 1 - رساله در خط : تبريز . 2 - شرح قصيدهء كعب بن زهير ( عربى ) : طهران ، 1274 ق ، سنگى ، خشتى ، ضمن السامى فى الاسامى . دكتر لطف‌على بريمانى : ( - معاصر ) رئيس درمانگاه سارى با حفظ سمت خود